Διαμαντένια_Προβλήτα Το σήμερα είναι το υπέροχο αύριο που ονειρεύτηκες χθές...

Και τώρα που επιτέλους κατέληξα στην εμφάνιση του blog (ελπίζω..!!), είναι ώρα να γράψω λίγα πράγματα για μένα.
Το βασικότερο απ'όλα είανι ότι είμαι πολύ πολύ ερωτευμένη!!!
Τα υπόλοιπα....
Είμαι γκρινιάρα πολύ!!
Ζηλεύω εύκολα!!!
Είμαι αρκετα αισιόδοξη (αρκεί τα πράγματα να πηγαίνουν καλά...)!!!
Αντιπαθώ τους δήθεν!!
Αντιπαθώ αυτούς που το παίζουν μεγάλοι και δεν ζούν την ηλικία τους!!
Αντιπαθώ τους Αμερικάνους!!

Και λίγα λόγια γι'αυτο το blog.
Πάντα μου άρεσαν τα blogs που πραγματικά κάτι είναχ να πούν, όπως του φίλου ή του αγαπημένου μου χωριού.. Εγώ όμως δεν έχω τόση έμπνευση ή για να το πώ καλύτερα δεν κάνω τόσο καλή διαχείρηση του λόγου...Από την άλλη, καλώς ή κακώς δεν παρακολουθώ την επικαιρότητα..
Οπότε κυρίως σε αυτό το blog θα υπάρχουν σκέψεις γα διάφορα, απορίες (πού ίσως και κάποιες φορές να περιλαμβάνουν και την επικαιρότητα), προσωπικές ιστορίες...
Ίσως να είναι βαρετό για κάποιους, αλλά για εμένα αυτό το blog λειτουργεί κάπως σαν ημερολόγιο..
Ελπίζω όσοι το παρακολουθήσουν, να μην βαρεθούν....

Καλή ανάγνωση σε όλους....

Αποφάσισα να ασχοληθώ με την εμφάνιση του blog.....Δυστυχώς θα πρέπει να κάνω αλλαγές τις οποίες όλοι θα βλέπετε....
Συγνώμη για το σπάσιμο νεύρων....

Ένα δάκρυ....
Για κάθε φορά που σε πλήγωσα...
Για κάθε φορά που σε πόνεσα...
Για κάθε φορά που σε ξέχασα...
Για κάθε φορά που σε εγκατέλειψα...
Για κάθε φορά που δεν ήμουν δίπλα σου....
Για κάθε φορά που με έψαξες κι εγώ δεν ήμουν πουθενά...

Και όταν στέρεψω απο δάκρυα θα περιμένω νοσταλγικά...
Τα ζεστά σου μάτια και το γλυκό σου χαμόγελο...
Να έρθουν να ζεστάνουν την καρδιά μου...
Να μαλακώσουν τις πληγές τις ψυχές μου...

'Ενα μόνο σου ζητώ...
Κράτα ένα χαμογέλο...
Για όλες τις φορές που γέλασες στο πλάι μου...
Για όλες τις φορές που ένιωθες χαρά που ήσουν δίπλα μου...
Για όλες τις φορές που ήμουν δίπλα σου...
Για όλες τις φορές που σε θυμόμουν...

Χάρισε μου αυτά τα χαμόγελα....
Κρύψε από πίσω όλα τα λόγια αγάπης και άσε το χαμόγελο σου να γαληνέψει την τρικυμία της καρδιάς μου...
Μην μιλήσεις, απλά κράταμε στην αγκαλιά σου..Σφίξε με, φιλήσε με τρυφερά, δείξε μου ότι δεν θα υπάρξουν άλλα δάκρυα για εμάς...

Και κράτα τα δάκρυα φυλακτό μέσα σου...

Ακόμα ένα δάκρυ δραπετεύει απο τα μάτια......γαμώτο.......

Είχα αρκετό καιρό να περάσω Κυριακή στο σπίτι με τα γονίδια!
Σήμερα λοιπόν, λέω να την εκμεταλλευτώ όσο μπορώ...
Διάβασμα, φαγητό όλοι μαζί το μεσημέρι, συζήτηση για τα πάντα, το απογευματάκι πάλι διάβασμα και το βράδυ καμιά ταινιούλα.....