Διαμαντένια_Προβλήτα Το σήμερα είναι το υπέροχο αύριο που ονειρεύτηκες χθές...

Μετά απο πρόσκληση της γλυκιάς κοκκινοσκουφίτσας ήρθε και η δική μου σειρά να πώ 5 πράγματα που με εκνευρίζουν.. Είναι βέβαια παραπάνω απο 5, αλλά θα προσπαθήσω να φτιάξω το top 5!!
Ξεκινάμε λοιπόν:

1. Δεν αντέχω όσους πετάνε πάσης φύσεως σκουπίδια, στον δρόμο... Ακόμα περισσότερο δεν αντέχω να πετάνε τα χαρτάκι απο τα διοόδια, ένα μέτρο αφού περάσουν.. Σιχαίνομαι αυτούς τους ανρθώπους και συνήθως πλακώνομαι μαζί τους.
2. Με εκνευρίζουν αφάνταστα κάποιοι τύποι στα φανάρια... Αν το φανάρι είναι δευτερολέπτου και εσύ είσαι στο τέρμα της ωράς δεν υπάρχει περίπτωη να περάσεις ούτε σε αυτό το φανάρι, ούτε στο επόμενο, για να μην σου πώ ούτε καν στο μεθεπόμενο.. Κι αν τελοσπάντως βιάζεσαι τόσο πολύ αγόρσαε αεροπλάνο!
3. Δεν αντέχω καθόλου εκείνους που μασάνε το οτιδήποτε με ανοιχτό το στόμα.. Δεν έχω καμία διάθεση να βλέπω την μασημένη τροφή στο στόμα σου αλλά και να ακούω τους ήχους που βγάζεις... Επιτέλους, πρέπει κάποιοι να μάθουν πότε πρέπει να κρατάνε το στόμα τους κλειστό!
4. Με εκνευρίζει όταν μιλάω και με διακόπτου.. Μπορεί να μιλάω ακατάπαυστα αλλά αυτό δεν σου δίνει το δικαίωμα να με διακόπτεις όποτε εσύ θές!!!
5. Με εκνευρίζουν φοβερά οι ξερόλες! Κι εγώ τα ξέρω όλα, αλλά δεν κάνω έτσι! ;)

Αυτά!!!

Είμαι περίεργη να μάθω τί εκνευρίζει τους:

- Κίτσο Μήτσο
- Λαχανάκι
- ~~Α~~
- nek
- Χαρουλίτα

Με κάλεσαν κι εμένα σε ένα μπλογοπαιχνίδι... Ο αυτουργός είναι ο nek !!! Τον ευχαριστώ παρ'αυτα για την πρόσκληση και στίβω το μυαλό μου για να βρώ κι εγώ 10 ελαττώματα μου!!
Μόνο 10??? Σαν λίγα να μου φαίνονται....
Ας ξεκινήσω.....

1. Δεν μπορώ να ξυπνάω απότομα.... Αν έρθεις απο πάνω μου την ώρα που κοιμάμαι και αρχίσεις να με σκουντάς για να με ξυπνήσεις ή να φωνάζεις, καλύτερα να εξαφανιστείς απο προσώπου γης.. Είμαι ικανή να σκοτώσω άνθρωπο... Άσε που το υπόλοιπο της μέρας, δεν μιλιέμαι....
2. Είμαι των άκρων... Ή θα είμαι πολύ χαρούμενη ή θα είμαι πολύ λυπημένη.. Μέση κατάσταση δεν υπάρχει.... Καλό όταν είμαι χαρούμενη, κακό όταν είμαι στεναχωρημένη..Και ότι και να μου πεί ο οποιοσδήποτε δεν αλλάζω διάθεση....
3. Σε συνέχεια του 2, είμαι υπερβολική και στα νεύρα και όταν με πιάνουν οι αγάπες μου....
   
4. Δένομαι πολύ εύκολα με τους ανθρώπους και συνήθως την πατάω... Δεν με νοιάζει πόσο τον ξέρω τον άλλον, αρκεί που έγω θα νιώθω άνετα μαζί του...
   
5. Δεν θέλω να αλλάξω το 5, παρά το ότι την έχω πατήσει άπειρες φορές.
6. Ενθουσιάζομαι εύκολα και άλλο τόσο εύκολα βαριέμαι.. Ευτυχώς το παθαίνω σε ασήμαντα θέματα...
7. Εάν κάτι δεν μου αρέσει απο την αρχή, δεν πρόκειται μετά να αλλάξω γνώμη.. Στραβόξυλο απο τα μεγάλα!!!
8. Έχω ένα απίστευτο κόλλημα... Θέλω η μπλούζα που φοράω να έχει το ίδιο χρώμα με τα καλτσάκια!!!! Ως συνέπεια, εάν αγοράσω μια μπλούζα και δεν βρώ το ίδιο χρώμα καλτσάκια, είμαι ικανή να επιστρέψω την μπλούζα!!!!
9. Θέλω τα πάντα μέσα στο σπίτι μου, και ακόμα περισσότερο πάνω στο γραφείο και στο τραπεζάκι του σαλονιού να εφαρμόζουν στις γωνίες... Μέχρι και κούπα με γωνίες έχω βρεί!!!!
10. ...........??????????? Κόλλησα.......

Με την σειρά μου καλώ:
-Κίτσε.....για να σε δώ..... ;)
-Λαχανάκι...αν περνάς απο εδώ, έλα κι έσυ για παιχνιδάκι....

Και όποιος άλλος θέλει, μπορεί να βγάλει τα εσώψυχα του στην φόρα!!!

Χτύπησε το ξυπνητήρι και δεν μπορούσε να σηκωθεί.... ένιωθε τα βλέφαρα της βαριά... Γεμάτα πόνο, θλίψη, απογοήτευση.. όσο κι αν έκλαψε το βράδυ δεν μπόρεσε να τα ελαφρύνει, να κοιμηθεί λίγο η ψυχή της, να ξεκουραστεί, να ξεχάσει... Έκλαψε τόσο που δεν έμειναν άλλα δάκρυα... και τα μάτια της είναι ακόμα πιο βαριά τώρα το πρωί...
Ξημέρωσε Παρασκευή.... Μια Παρασκευή θλιμμένη, βαριά....
Δεν ήθελε να πάει στην δουλειά... έπρεπε όμως... δεν θα έκανε την χάρη σε κανέναν...
Σηκώθηκε, μπήκε στο αυτοκίνητο και αποφάσισε να πάει απο Αττική Οδό.. πάντα της άρεσε η ταχύτητα...
Άνοιξε το παράθυρο και κόλλησε το πόδι στο γκάζι.. άρχισαν πάλι να τρέχουν δάκρυα.. τα στέγνωνε ο αέρας και ένιωθε καλύτερα...
Σκεφτόταν πάρα πολλά κι όσο ανέβαινε η ταχύτητα τόσο έτρεχαν οι σκέψεις τις...
Προσπαθούσε μέσα σε ένα αυτοκίνητο να βάλει σε μια τάξη το μυαλό της... Μάταια... Όλα γύριζαν, όλα μπλέκονταν μέσα της και δεν μπορούσε να καταλάβει πώς έπεσε τόσο έξω...
Είχε φάει κι άλλα χαστούκια απο την ζωή και πίστευε ότι είχε μάθει...
Τελικά πάλι την πάτησε.. Πάλι εμπιστεύτηκε κάποια "φίλη" και πάλι την πάτησε....
Πάλι η προδοσία να της κάνει παρέα....
Και το μόνο που της έχει μείνει είναι μια ελπίδα....
Μόνο εσύ με με προδώσεις καλέ μου....
Και τον έβαλε και της το υποσχέθηκε.. πολλές φορές... συνέχεια θέλει να το ακούει....
Μόνο εκείνος πλέον την νοιάζει...
Και αυτό την φοβίζει... Αλλά δεν μπορεί να στηριχθεί πουθενά αλλού πλέον... Μόνο στην δική του αγκαλία μπορεί να νιώθει ασφάλεια.. Μόνο την δική του υπόσχεση μπορεί πλέον να πιστέψει...
Όσο για την άλλην..... Απλά τίποτα... Να είναι καλά... Και να νιώθει περήφανη γι'αυτό που της έκανε....

Μόνο εσύ μην με προδώσεις......
Ποτέ......

Και δεν μπορώ πλέον να γράφω σαν να πρόκειται για άλλη...
Για μένα πρόκειται.... Για μένα που πονάω πολύ... Για μένα που είμαι στην δουλειά και γράφω σε αυτό το blog για να ξεχάσω.... Για μένα που ελπίζω να ξαναπιστέψω σε αυτήν την ρημάδα την φιλία....
Για μένα που πάλι βουρκώνουν τα μάτια μου... που πάλι νιώθω ένα κόμπο στον λαιμό...
Όλο μου το κορμί πονάει... πονάει στ'αλήθεια.. και περιμένω έναν καλό λόγο.... έστω κι αν δεν με ξέρει κάποιος.. έστω κι αν απλά είναι λόγια παρηγοριάς....

Πονάω πολύ... με ακούς?????????
Υποφέρω....
Βοήθησε με....
Σώσε με.......


Ευχαριστώ την siba.....
Και όλους εσάς που μπορεί να περάσετε και να αφήσετε μια σκέψη...

Και πάνω απ'όλα ευχαριστώ Εσένα..... που μου υποσχέθηκες αυτό που ήθελα......

Σε σκέφτομαι...
Μέρες τώρα.....
Κάθε λεπτό, κάθε στιγμή... Και χαμογελάω μόνη μου..

Σε ευχαριστώ που υπάρχεις στην ζωή μου...

Σε αυτό το εξάμηνο στην σχολή έχω μια εργασία με τίτλο "Διαχείρηση Έργου".. αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι ένα κείμενο στο οποίο να εξηγούμε για ποιούς λόγους πρέπει να γίνει ένα έργο της επιλογής μας.
Εγώ αποφάσισα να ασχοληθώ με την κατασκευή ιδρύματος για κινητικά ανάπηρους. Είναι ένα θέμα με το οποίο είχα ασχοληθεί και στην πτυχιακή μου (Κοινωνική Αποκατάσταση Κινητικά Αναπήρων) και το οποίο θεωρώ ότι είναι αρκετά σημαντικό..
Θα μου πείς.... ποιός θα την δεί την εργασία σου.. Επειδή όμως ποτέ δεν ξέρεις πώς στα φέρνει η ζωή και επειδή με ενδιαφέρει να έχω σοβαρές εργασίες, θέλω να ασχοληθώ αρκετά με το θέμα..
Θα ήθελα λοιπόν μια μικρή βοήθεια...
Η εργασία βρίσκεται σε πολύ καλό σημείο, αλλά υπάρχει ένα κομμάτι στο οποίο λίγο κολλάω.. Στο τί εγκαταστάσεις θα πρέπει να υπάρχουν μέσα στο Ίδρυμα και ποιά έργα πρέπει να γίνουν εκτός Ιδρύματος, για την πληρέστερη λειτουργία του.. Έχω κάποιες ιδέες, αλλά θα ήθελα να έχω και τις δικές σας...

Κοπιάστε και όποιος θέλει ας αφήσει μια γνώμη!