Διαμαντένια_Προβλήτα Το σήμερα είναι το υπέροχο αύριο που ονειρεύτηκες χθές...

Είμαι ζηλιάρα πολύ...
Πολύ ζηλιάρα!!!


Τόσο καιρό έχω το μπλογκάκι και κανείς μα κανείς δεν μου έχει δώσει ένα βραβειάκι...



Άντε λοιπόν...περιμένω το πρώτο μου βραβείο που κάποιος απο όλους εσάς θα μου δώσει έτσι αυθόρμητα...



Καλό ΣΚ να έχουμε παιδάκια!!!!

Κοίτα να δείς τώρα τι μου ήρθε...

Θες να κάνεις τρελίτσες, χαδάκια, σεξ, έρωτα, όπως θες πές το, με τον δικό σου ή την δικιά σου... Έχεις κάνει όλες τις ετοιμασίες, έχεις έρθει στο ανάλογο mood, έχεις βρεί ακριβώς τί θές να πείς και τί να κάνεις και όταν πάς να κάνεις το τελευταίο βήμα προς την ελευθερία.... Λεκτική Επαλήθευση!!!!!!

Κάθεσαι στον καναπέ σου, πίνεις το καφεδάκι σου, έχεις κι ένα πιάτο κουλουράκια..Λίγο πριν αδειάσεις το πιατάκι, αντιλαμβάνεσαι ένα μικρό πονάκι εκεί στην κοιλίτσα που έχουν πέσει τα κουλουράκια.. Στιγμιαία αναρωτιέσαι πότε αγόρασες αυτα τα ρημάδια και απο πότε έχει λήξει το γάλα στο φραπέ... Αστραπιαία πετάγεσαι, ανοίγεις το ανεμιστηράκι να μην σκάσεις κιόλας, κι λίγο πρίν την απόλυτη ανακούφιση..... Λεκτική Επαλήθευσ!!!!

Τα έχεις πάρει τρελά με τον μ@λ@κα συνάδελφο, σου έχει κάνει τρομερή επίθεση τις τελευταίες μέρες και τον περιμένεις στην γωνία.. Σου δίνεται η ευκαιρεία, σηκώνεις τα μανίκια, ανοίγεις το βοθράκι με όσα έχεις μαζεμένα και..... Λεκτική Επαλήθευση!!!!

Δύσκολη μέρα η σημερινή.
Η ώρα είναι μόνο 10 κι εγώ κουτουλάω..είπα όμως να μπώ να γράψω λίγα πράγματα..
Απο το πρωί στο τρέξιμο..
Η μαμά χάλια...
Δεν ξέρουμε εαν έχει οξεία τενοντίδα ή ρήξη στον ώμο....προς το παρόν πρέπει να φύγει όλο το πίον που έχει μαζευτεί στο χέρι της...
Τα σχέδια για το υπέροχο σκ που σχεδιάζα ακυρώθηκαν..
Έχω ανοίξει τον τσελεμεντέ, έχω φορέσει τσεμπέρι και έχω αποκτήσει τρίτο χέρι το ξεσκονόπανο..Για όλα φταίει ο ωραιότατος κατα τα άλλα νάρθηκας που έχει τυλίξει όλόκληρο το δεξί χέρι της μαμάς...
Στο γραφείο οι γνωστές μ@λ@κίες που γίνονται πάντα, μόνοπυ τώρα τς παίρνω πιο προσωπικά, γιατί όπως και το κάνουμε ενώ όλοι ξέρουμε ότι υπάρχει αδικία, είναι αχώνευτη η ρουφιάνα...
Μέσα σε όλα έχω και κάτι δέκατα που μου έχουν σπάσει τα νεύρα, μάλλον απο την ένταση των ημερών θα είναι...
Πού θα πάει θα περάσει κι αυτό..

Τέλος οφείλω ένα τεράστιο ευχαριστώ και ένα ακόμα πιο τεράστιο συγνώμη...

Ευχαριστώ όλους εσάς που ερχόσαστε εδώ και με γεμίζετε με γλκά λόγια και είστε δίπλα μου...
Και ένα συγνώμη που δεν έχω καταφέρει να περάσω απο όλους εσάς...
Σας διαβάζω κάθε μέρα, με ταξιδεύετε, αλλά δεν έχω τον χρόνο να σας απαντήσω...

καλό βραδάκι να έχουμε...

Προσπαθώ να σκεφτώ ένα τραγουδάκι να βάλω να ανέβει λίγο η διάθεση, αλλά ούτε καν αυτό σε αυτό δεν μπορώ να καταλήξω... Οπότε σας καληνύχτω με ένα γλυκό φιλί!!

Πένθος