Posted by next_day | Posted in Αγαπημένα Ακούσματα , σκέψεις | Posted on 8:29 μ.μ.
κι εγώ είμαι μόνη στο σπίτι...
Δεν ξέρω εάν έμεινα μέσα απο επιλογή, ξέρω όμως ότι το απολαμβάνω όσο μπορώ....
Έχω βάλει την αγαπημένη μου μουσική, καυτή σοκολάτα στην αγαπημένη μου κούπα, έχω μαζέψει φωτογραφίες γύρω γύρω και ταξιδεύω...
Ταξιδεύω μακριά, πίσω στο παρελθόν μου...
Σήμερα δεν θέλω να δώ το μέλλον...
Θέλω μόνο να ξαναζήσω όσα έζησα..
Να νιώσω όσα ένιωσα...
Να νιώσω ακόμα και τον πόνο που έζησα πρίν απο 2,5 περίπου χρόνια..έναν πόνο που μου έσκισε τα σωθικά και τώρα με κάνει να δακρίζω....
Να νιώσω τα πόδια μου να τρέμουν για το κάθε πρώτο ραντεβού και που ακόμα τρέμουν.. ακόμα κι ας είναι το χιλιοστό μας ραντεβού...
Να νιώσω την χαρά που ένιωθα σε τόσες πολλές στιγμές στην ζωή μου..
Να νιώσω πώς είναι να ξεκαρδίζομαι στα γέλια, όταν με τις φιλεναδίτσες, προσπαθούμε να κάνουμε σοβαρή συζήτηση και τελικά χαζολογάμε μέχρι αηδίας...
Θέλω να σου πώ πολλά...
Αλλά τόση ώρα γράφω και ίσως ακόμα δεν κατάφερα να σου πώ όλα αυτά που θέλω...
Μήπως κατάλαβες εσύ????
Εσύ που διαβάζεις αυτές τις γραμμές....







