Η δεύτερη μου ζωή

9

Posted by next_day | Posted in , | Posted on 3:54 μ.μ.

Για μένα αυτό εδώ το βλογάκι είναι σαν μην δεύτερη ζωή..
Γνωρίζω νέους φίλους, μπαίνω στα βλογοσπιτάκια τους, μοιράζομαι τις σκέψεις μου μαζί τους, συμμετέχω στα προβλήματα τους..
Χαρά και λύπη είναι όλα εδώ..
Όταν συμβαίνει κάτι, σκέφτομαι αν πρέπει να το αναρτήσω ή όχι, πώς θα το γράψω, πώς θα εκφραστώ...
Και είναι ελάχιστα τα άτομα απο την πραγματική μου ζωή που γνωρίζουν για αυτό εδώ το μέρος...
Ίσως κάποια στιγμή να το πώ..
Ίσως και ποτέ...
Είναι μια δεύτερη ζωή..
Και όσο δύσκολα μοιράζομαι την real life μου, τόσο δύσκολο μου φαίνεται να μοιραστώ και τούτο εδώ το βλόγι...
Ίσως δεν μπορώ, ίσως και να μην θέλω...
Είναι ένα σπιτάκι κι αυτό εδώ..
Και μου αρέσει πολύ που εδώ μπορώ να βάλω πιο εύκολα όποιον θέλω μέσα...
Εδώ επιλέγω τί θα δείξω, τί θα πώ...
Αύριο κλείνει χρόνο το σπιτάκι...
Έχω ήδη φτιάξει τούρτα για να το γιορτάσω...
Αύριο είσαστε όλοι καλεσμένοι να παρετε το κομματάκι σας...

Σας φιλώ γλυκά όλους όσους επισκέψτε το σπιτάκι μου... Το δευτέρο μου σπίτι, που είναι πάντα ανοιχτό, όλες τις ώρες, για όλους!

Η μαγεία της ζωής

13

Posted by next_day | Posted in | Posted on 10:55 π.μ.

Έχεις νιώσει ποτέ να πονάει το στομάχι σου απο τα γέλια;;
Έχεις νιώσει ποτέ να πονάνε τα χείλη σου απο το χαμόγελο;;
Έχεις νιώσει ποτέ την καρδιά σου να σκίζεται απο τον πόνο;;
Έχεις νιώσει ποτέ να σου κόβεται η ανάσα απο τα δάκρυα;;
Έχεις νιώσει ποτέ τα πόδια σου να τρέμουν απο την αγωνία;;
Έχεις νιώσει ποτέ τα χέρια σου να ιδρώνουν απο τον φόβο;;

Έχεις περπατήσει ποτέ στην βροχή και να γίνεσαι μούσκεμα μέχρι το κόκκαλο;;;
Έχεις κρατήσει ποτέ δυνατά τον άλλον απο το χέρι;;
Έχεις ποτέ σφίξει στην αγκαλιά σου κάποιον αγαπημένο σου;;
Έχεις ποτέ κλάψει στην αγκαλιά κάποιου;;
Έχεις εκφράσει ποτέ δυνατά αυτά που νιώθεις;;

Αν όχι....

ΕΣΥ ΧΑΝΕΙΣ!

Αγγελίες #1

21

Posted by next_day | Posted in | Posted on 11:39 π.μ.

Μετά απο ιδέα που έπεσε απο φιλεναδίτσα, σας παρουσιάζω την νέα κατηγορία "Αγγελίες"...
Έχει πέσει γέλιο μέχρι δακρύων στην παρέα, αφού η μια φιλεναδίτσα δουλεύει στο τηλεφωνικο κέντρο εφημερίδας, που παίρνει ο κάθε πικραμένος και βάζει την αγγελία του..

Ξεκινάμε λοιπόν...

Κατηγορία : Χαρίζονται!!

"ΑΧΥΡΟ από σιτάρι, χαρίζεται, περιοχή ......................".
Έψαχνα πόσο καιρό τέτοιο σιτάρι..Ευτυχώς ο κυριούλης/η κυριούλα μου έλυσε τα χέρια!!! Το ότι χαρίζεται δε, μόνο μια ευχή..να είναι πάντα καλά να μας χαρίζει άχυρο!

"ΑΠΛΩΣΤΡΕΣ (2), σιδερώστρα, οικιακά σκεύη και άλλα μικροαντικείμενα καθημερινής χρήσης χαρίζονται, Ντουλάπα ρούχων, καναπές - κρεβάτι, τραπέζι μέσης, έπιπλο τηλεόρασης, καρέκλα σκηνοθέτη, σιφονιέρα, καθρέφτης, τραπέζι κουζίνας με 2 καρέκλες, 3 σκαμπό, ψυγείο, πλυντήριο ρούχων, ηλεκτρική κουζίνα, ανεμιστήρας, 2 σόμπες αλογόνου, cooler, χαρίζονται 2 απλώστρες, σίδερο ρούχων, σιδερώστρα, 2 ντουλάπες μεγάλες κουζίνας, καρέκλα γραφείου, οικιακά σκεύη και άλλα πολλά"..
Αυτή είναι αγγελία αγαπητέ αναγνώστη..Ναι σε εσένα μιλώ που ετοιμάζεσαι να ανοίξεις σπίτι..Το αφεντικό τρελάθηκε και χαρίζει!!Πάρε πράγμα, πάρε πράγμα!

"ΒΑΛΙΤΣΑ ανοιγόμενη, κατάλληλη για κάμπινγκ με εξοπλισμό για τραπεζάκι και καρέκλες, 4 ατόμων, χαρίζεται"
Αν και μπαίνει ο χειμώνας, είναι μια καλή ευκαιρία να αρχίσεις να κανονίζεις τις επόμενες σου διακοπές!Βαλίτσα βρήκες!!! Το μέρος σου μένει μόνο!! Μην ξεχνάς αγαπημένε... Των φρονίμων τα παιδιά....

"ΒΙΟΤΕΧΝΙΑ χημικών προϊόντων, παλαιά, εν λειτουργία, χαρίζεται"
Εάν αναζητάς νέους επαγγαλματικούς ορίζοντες, εάν θές να κάνεις αλλαγή καριέρας, να η ευκαιρία σου!

Εάν σας άρεσε, θα το συνεχίσουμε...
Αναμένω την γνώμη σας!!!!
Γιατί το  χρειαζόμαστε το γέλιο!!!

Σας φιλώ γλυκά!

Πάει κι αυτό το σκ...

12

Posted by next_day | Posted in | Posted on 10:47 μ.μ.



Χθες δεν έκανα τίποτα απολύτως. Έλιωσα στον καναπέ, έχει κάνει μια τρύπα ΝΑ με το συμπάθειο!
Το είχα ανάγκη...Τόσο πολύ που βαρέθηκα..Αλλά βαρέθηκα τόσο πολύ που βαρέθηκα να βαριέμαι!
Καναπές, κρεββάτι και τούμπαλιν ήταν οι διαδρομές που έκανα!

Σήμερα το μενού είχε χαλαρό διαβασματάκι το πρωί...Αλλά δεν τελικά!Προτίμησα να χαζολογήσω στο ιντερνετ..και τί κατάλαβα θα μου πείς;;Τίποτα αγαπητέ αναγνώστη!

Ήρθε και το μεσημέρι και ήρθε και η ώρα του φαγητού!
Ωραιότατα!
Η μεγάλη ερώτηση της μέρας.. Τί τρώμε???? Να είναι η καλά η καλή μανούλα που το σκέφτηκε το άμοιρο το παιδί της κα του είχε φτιάξει μπιφτεκάκια.. Ίσως βέβαια και να σκέφτηκε και το κακόμοιρο το σπιτάκι..Σου λέει η γυναίκα ακόμα δεν κλείσαμε χρόνο να του βάλουμε φωτιά? Αμαρτία..Κι επειδή ως οικογένεια είμαστε θρήσκοι, της εκκλησίας και τα λοιπά (μην μασάτε, στους έξω αυτά λέμε!) αμαρτία να διαπράξουμε αμαρτία, ας μαγειρέψω στο παιδί. Εξάλλου ως γνωστό εγώ και η κουζίνα βρισκόμαστε σε μια αιώνια διαμάχη.. οπότε δεν την πλησιάζω και  είμαστε και οι 2 ευτυχισμένες..

Αφού λοιπόν ντερλίκωσα 2 μπιφτεκάκια ήπια και μια coca cola light διότι έχουμε κι ένα κορμί χέλι να διατηρήσουμε, περπάτησα αργά αργά προς το μπάνιο..
Άλλη μάχη εκεί..
Άντε να πλύνεις την χαίτη, άντε να πλύνεις το κορμί (εκτός απο χέλι είναι και δύμετρο!!), άντε να βγείς και άντε να χτενιστείς!

Σενιαρίστικα λοιπό, έτρεχα σαν τρελή να βρώ βενζίνη για το Μποζάκι και μετά ανέβηκα στις Υάδες!
Γέλιο άφθονο με τις φιλεναδίτσες, περάσαμε περίπου 4 ώρες, μας έκοψε το κρύο, στρώσαμε επιδερμίδα όμως και επειδή πλέον με το συμπάθειο και πάλι τον είχαμε δαγκώσει, αποφασίσαμε να την κάνουμε!

Τ'ώρα εσύ αγαπητέ αναγνώστη..Ναι εσύ που πιθανότατα θα έχεις σταματήσει εδώ και αρκετή ώρα να διαβάζεις, δικαιολογημένα θα αναρωτιέσαι "Και τί με νοιάζει εμένα ρε κοπελιά πώς πέρασες το ΣΚ σου", έχω να σου πώ ότι δικαιολογημένα έχεις αυτή την απορία, αλλά κάπου ήθελα να τα πώ κι εγώ βρε άδερφε!!

Σε χαιρετώ λοιπόν αγαπημένε αναγνώστη και σου εύχομαι να έχεις μια πολύ πολύ όμορφη εβδομάδα...

Ένα ματωμένο ξημέρωμα

6

Posted by next_day | Posted in | Posted on 5:21 μ.μ.

3 ζευγάρια μάτια να τον κοιτάνε τρομαγμένα.. 3 ζευγάρια μάτια να κοιτάνε το αυτοκίνητο που πήγαινε ανεξέλεγκτο κατά πάνω τους...
Σίδερα και κορμιά έγιναν κουβάρια....

Κόσμος μαζεύτηκε..κανείς όμως δεν τόλμησε να τον ειδοποιήσει...
Κι όταν εκείνος απορημένος απο τις κραυγές βγήκε στο μπαλκόνι το μυαλό του σταμάτησε....

Το πλήθος άνοιξε σαν βεντάλια για να περάσει εκείνος...
Μπορούσες να ακούσεις τα δάκρυα που έπεφταν στην άσφαλτο και μάτωναν....

Πήρε στην αγκαλιά του τα τρια αιματοβαμμένα κορμιά...
Πηρε στα χέρια του την ευτυχία του..
Την Μάνα του, Εκείνη και την μικρή τους κόρη...

Και όλη του η ζωή πέρασε μπροστά απο τα μάτια του...

Είδε την πρώτη του μέρα στο σχολείο.. Με την πρώτη του τσάντα.. Και τα βιβλία που είχαν απαλές σελίδες.. Και την Μάνα του... Που με ένα γλυκό φιλί τον χαιρέτησε στην αυλή του σχολείου.. Είδε τα δάκρυα της... Δάκρυα χαράς και περηφάνιας... Την φίλησε κι εκείνος και άνοιξε τα φτερά του στον νέο δικό του κόσμο....


Είδε τα γόνατα του ματωμένα.. Κάθε μέρα σχεδόν έτσι γυρνούσε απο το σχολείο..Με ματωμένα γόνατα και σκισμένα παντελόνια.. Από μικρός λάτρευε την μπάλα... Μισούσε όμως το τσούξιμο απο εκείνο το κόκκινο υγρό που του έβαζε η Μάνα..

Είδε την μέρα που πήρε το πτυχίο του.. Πάλι δάκρυα χαράς και περηφάνιας στα μάτια Εκείνης.. Εκείνης που μόνη της τον μεγάλωσε.. Εκείνης που δεν είχε ψωμί να φάει αλλά πάντα είχε ένα ζεστό πιάτο φαγητό στο τραπέζι για το παιδί... Ορκίστηκε εκείνη την μέρα, ότι πλέον αυτός είναι που θα την προσέχει...

Είδε την πρώτη του μέρα στην δουλειά.. Στριμμένο το αφεντικό... Θυμήθηκε τα λόγια της Μάνας του... Όσο πιο πολύ εξουσία έχουν οι άνθρωποι τόσο πιο κακοί γίνονται... Και απέκτησε κι εκείνος εξουσία, ποτέ όμως δεν έγινε κακός.... Είχε φυλακτό τα λόγια της Μάνας στο μυαλό του...

Είδε Εκείνη... την πιο όμορφη κοπέλα στον κόσμο.. Θυμήθηκε το απαλό της δέρμα... Μύρισε το άρωμα απο τα μαλλιά της.. Την ερωτεύτηκε αμέσως..και για πάντα... Παντρευτήκανε στον 2ο μήνα και ήταν και οι δύο ευτυχισμένοι...

Κράταγε όλη του την ζωή στα χέρια του....
Μια ζωή όμορφη...
Μια ζωή γλυκία..

Έκλεισε τα μάτια...
Πήγε μαζί τους στο νέο τους ταξίδι.....
Ξεμερώματα Κυριακής....
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)