Μια ευχή......

25

Posted by next_day | Posted in | Posted on 4:22 μ.μ.

Θυμήθηκα χθές έτσι ξαφνικά και βούρκωσα....
γιατί κατάλαβα πόσο μου λείπει...
Είχε ερθει η γιαγιά στην Αθήνα, να κάτσουν λίγες ημέρες μαζί μας...
Μεγάλη πιά, δεν μπορούσε να ράψει την τρύπα που είχε κάνει την εμφάνιση της στις κάλτσες τις... Αυτές τις κάλτσες, που φτάνανε μέχρι το γόνατο... Κι είχανε ένα τόσο όμορφο, απαλό, μπεζ χρώμα....
Σχεδόν πιτσιρίκα, της είπα ότι θα της την ράψω εγώ....
Δεν ήξερα όμως  να ράβω....
Έκανα μια τεράστια στραβή γραμμή απο τον αστράγαλο μέχρι το γόνατο...
Μια βλακεία και μισή ήταν...
Κι όμως στα μάτια της φάνταζεσαι τόσο όμορφη...
Και μου έδωσε μια ευχή.....

"Όσες βελονιές πέρασες, τόσες να είναι και οι χαρές της ζωής σου....."

Και δεν τις πέταξε ποτέ αυτές τις κάλτσες.....
Και δεν έχει φύγει ποτέ απο το μυαλό μου η ευχή της.....

Μέσα απο τα μάτια της #4

19

Posted by next_day | Posted in | Posted on 11:13 π.μ.

Είναι περίεργο... 
Στέκομα πολλά χρόνια εδώ, στο ίδιο ακριβώς σημείο... 
Κάποτε δεν υπήρχε τίποτα γύρω μου... Μόνο χωράφια... 
Σιγά σιγά με τα χρόνια η περιοχή άλλαξε... έκαναν την εμφάνιση τους τα πρώτα σπίτια... Κάτι μικρά, χαμηλά, ξύλινα σπιτάκια... 
Με όμορφους κήπους, πολλά λουλούδια, χωρίς φράκτες και κάγκελα... 
Παιδιά να παίζουν στις αυλές και στους δρόμους... 
Γελάνε, παίζουν, κλωτσάνε τις μπάλες τους και παίζουνε κρυφτό... και η μόνη στιγμή που σταματάνε είναι σπάνια... μόνο όταν θα κάνει την εμφανίση του κάποιο αυτοκίνητο... Πράγμα σπάνιο και όλοι το κοιτάνε εξτασιασμένοι... 
Σιγά, σιγά, τα σπίτι πληθαίνουν, αλλάζουν μορφή, αλλάζουν χρώμα, γίνονται πιο ψηλά, πιο άχαρα, με πιο λίγα παράθυρα αλλά πιο πολλά κάγκελα, με πιο μεγάλους χώρους στο εσωτερικό τους.. 
Και ο δρόμος.... αλλάζει κι αυτός.... Απο χωμάτινος, αρχίζει και παίρνει ένα μουντό, γκρί χρώμα... Και δεν λερώνεις πια τα παπούτσια σου, αλλά φαίνεται σαν να μην σε νοιάζει... και πληθαίνουν κι άλλο τα αυτοκίνητα.... 
Και ψηλώνουν τα σπίτια, και πλαταίνουν οι δρόμοι, και αυξάνονται τα αυτοκίνητα, και λιγοστεύουν τα παιδικά γέλια...

Κι εγώ πάντα εδώ....

Να κοιτω και να παρατηρώ.....

Και ένα μόνο ελπίζω.....

Όσοι είναι ακόμα παιδιά, να παραμείνουν... 

Να μην μεγαλώσουν, να μην πάψει να υπάρχει το παιδικό γέλιο...

Σφύριξε Χαρούμενα Μπορείς!!!

19

Posted by next_day | Posted in , | Posted on 12:26 μ.μ.

Σήμερα έχω φούλ κέφια!
Ακούω απο το πρωί το αποκάτω τραγουδάκι, και προσπαθώ κι εγώ να σφυρίξω, αλλά..δεν!
Αλλά δεν με νοιάζει!
Δεν ξέρω τί φταίει και έχω τέτοια διάθεση.. αλλά στην τελική, γιατί πρέπει να έχουμε λόγο για να είμαστε χαρούμενοι???

Θέλω λοιπόν να το αφιερώσω σε όλους σας!
Μα πραγματικά σε όλους!
Σε κάθε εναν ξεχωριστά με πολλά πολλά χαμόγελα!
Σας το χαρίζω λοιπόν, να το κάνετε ότι θέλετε και να σας ανεβάσει κι εσάς!

Και όπως λέει και το τραγουδάκι....

"Μην το γρουσουζεύεις, σκέψου θετικά, όλα στην ζωή είναι σκατά!!!!!!!!
Σφύριξε χαρούμενα μπορείς! Δές την φωτεινή πλευρά της ζωής!!!!"

Σφυρίξτε λοιπόν όλοι μαζί!
Φου, φου, φου, φου! (σφυράω, μην μπερδεύεστε!!)

Πάμε!!

Φου, φου, φου, φου!!!!!!

Δικό σας!!!!

"εεε... τώρα μάλιστα... βλέπω την φωτεινή πλευρά της ζωής... π@π@ρι@!!!"!! Το τέλος τα λέει όλα!!!!!





"Απο την νονά μου"

27

Posted by next_day | Posted in , | Posted on 1:28 μ.μ.

Το ενδιαφέρον σας, οι ευχές σας, η θετική ενέργεια που στείλατε στην μικρούλα μου, με έχει συγκινήσει πάρα πολύ... το ίδιο και την κουμπάρα μου, στην οποία δεν άντεξα και ξεφούρνισα για το βλογάκι και τα σχόλια τα οποία δεχτήκαμε απο όλους εσάς!
Θέλω λοιπόν, να σας ενημερώσω ότι το σκατούλι, κατάφερε και βγήκε πολύ δυνατό απο όλη αυτή την δοκιμασία και έδωσε μαθήματα θάρρους και υπομονής!
Η επέμβαση πήγε πολύ καλά, με καμία επιπλοκή! Η μικρούλα μέχρι πρίν λίγη ώρα  ήταν στην εντατική και περιμένουν τον γιατρό για τις τελευταίες εξετάσεις για να πάει σε δωμάτιο! Και αν όλα πάνε καλά, αύριο θα γυρίσει στο σπιτάκι της!
Για περισσότερες λεπτομέρειες και νέα της μικρούλας, μπορείτε να περάσετε απο το δεύτερο της σπιτάκι, φτιαγμένο απο την απο την νονά της με πολύ πολύ αγάπη!
Μια σκέψη, η οποία μου ήρθε εχθές το βράδυ, σήμερα την έκανα πράξη και εύχομαι όταν θα της φανερώσω "τί έκανα πίσω απο την πλάτη της", να της αρέσει και να το ευχαιστηθεί!

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ όλους σας, για το ενδιαφέρον σας! Της δώσατε επιπλέον δύναμη την οποία χρειαζόταν!
Στα πρόχειρα περιμένει, νέα ιστορία μέσα απο τα μάτια της γνωστής μας λάμπας και ετοιμάζει εντυπωσιακή εμφάνιση! 

Σας φιλώ γλυκά!

Καλή Επιτυχία μικρή μου!

37

Posted by next_day | Posted in , | Posted on 1:24 μ.μ.

Πρίν αρκετό καιρό είχα αφιερώσει μια ανάρτηση για το μικρό μου βαφτιστηράκι!
Τότε το είχα κάνει, απλά και μόνο γιατί εκείνη την ημέρα, με ζήτησε πρώτη φορά στην ζωή της! Ζήτησε το κοντό ανθρωπάκι με τις μπούκλες! Το πρώτο μποϊ είπε εμένα κοντή! χαχα!
Τώρα όμως θέλω να της ευχηθώ καλή επιτυχία!
Αύριο ετοιμάζεται για ένα απο τα πιο σημαντικά χειρουργεία που θα κάνει το σκατούλι μου και με έχει πάρει απο κάτω... Της λείπει ο άνω δεξιός σιαγώνας και θα πρέπει να την ανοίξουν και στα πλευράκια της για να πάρουν το μόσχευμα... Δεν είναι λογικό να τρελαίνομαι στην σκέψη;
Πώς ένα ανθρωπάκι, τόσο μικρό, τόσο ευαίσθητο, τόσο εύθραυστο θα αντέξει ένα χειρουργείο 5 ωρών περίπου???
Και μετά;;; δεν θα πονάει, δεν θα υποφέρει;;;
Ξέρω, είναι για το καλό της... γιατί στο φατσάκι της φαίνεται το πρόβλημα της, κι ας μην το βλέπω εγώ! Χαζονονά με λένε όλοι, αλλά εγώ νομίζω ότι απλά είμαι ερωτευμενη μαζί της και στα μάτια μοιάζει το πιο όμορφο μωρό του κόσμου! Ξέρω ότι πρέπει να το κάνουμε για το δικό της καλό, για να γίνει "όμορφη"... και το βάζω σε εισαγωγικά γιατί τώρα καταλαβαίνω, σε πόσα καλούπια πρέπει να μπούμε απο πολύ μικροί, για να ταιριάζουμε με τους υπολοίπους...  Μεγάλο θέμα συζήτησης, το οποίο δεν θα ανοίξω τώρα!
Να ευχηθώ λοιπόν, στο πιο όμορφο φατσάκι που έχω στην ζωή μου, να πάει πολύ καλά, να μπορέσει να αντεπεξέλθει σε όλες τις δυσκολίες και την ώρα του χειρυοργείου αλλά και τις επόμενες μέρες!

Αθηνούλα μου, θα είσαι στην σκέψη μου κοριτσάρα μου! Κοιτά, να βγείς γερή και δυνατή απο αυτήν την δοκιμασία και να συνεχίσεις να μας χαρίζεις ξεδοντιάρικα χαμογελάκια!
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)